" ဆြဲငင္ထားေသာ ဂ်ဳလုိင္မုိးစက္မ်ား "
Wednesday, May 27th, 2009
(၁)
အလြမ္းလုိ ့ဘယ္ေတာ့မွ မေခၚဘူး.....။ဥၾသကုိတပ္မက္တယ္.....တေယာကုိမက္ေမာတယ္....။"စံပယ္ပြင့္ျပီလား " ......မုိးေတြ ရြာေတာ့မယ္......စေနေထာင့္မွ တိမ္တုိက္တစ္ခ်ဳိ ့ေဒါသထြက္ေနၾကေပါ့။
ေနလုံးၾကီး ဘယ္ေရာက္သြားျပီလဲ.....ေလျပည္တစ္ခ်ဳိ ့ရယ္ေသြးျပီးတီးတုိးေျပာတယ္....။ယေန ့အဖုိ ့ရြာရန္ရြာႏႈန္း ၆၀ ျဖစ္သည္......။
" မုိးေရွ ့ေရာက္ရင္ေျပာခ်င္တယ္.....ျဖဳိးျဖဳိးဖ်စ္ဖ်စ္ "
သက္တန္ ့ေတြ
ခူးခဲ့ျပီပဲ..........
မုိးစဲေန က
သူ ့ရင္ခြင္ကုိဖြင့္ျပတယ္..........။။
တိမ္ေတြ ကအရွက္မရွိ ျဖဳိခ်.......ညေန ကေတာ့ သည္းခြင့္ထပ္မေပးဘူး....သူ ့အရိပ္ရွည္ေတြကုိပဲ တစ္ခုခ်င္းစီလုိက္ေကာက္သိမ္း ၾကပ္ခြပ္ေပၚမွာ ေရႊအုိေရာင္ေျပးေအာင္ေဆာ့သြားေသးတယ္...
ျပီး............သူ ့ပုံျပင္ေတြ ကုိ လ၀န္းဆီအပ္ အေနာက္ဘက္မွာ အိမ္တန္းတက္သြားတယ္.....လ၀န္းက သူ ့ပုံျပင္ေတြနဲ ့လင္း ၾကယ္ေတြ ကမွိတ္တုပ္စြာ နားစြင့္ၾကတယ္.........။။
(၂)
ျဖစ္ႏုိင္မယ္ဆုိ္ရင္ ဆည္းဆာကုိပဲ ပန္ခြင့္ေပးပါ..... အသက္ရွင္ ခ်စ္ခြင့္မ်ား..... ဒီခ်စ္ျခင္းေတြ မဆုံးပါဘူး........ဒီခ်စ္ျခင္းေတြ မဆုံးပါဘူး.......။
တျဖဳတ္ျဖဳတ္ေၾကြသြားေသာၾကယ္မ်ားအေၾကာင္း သူမသိႏုိင္.....အသဲကြဲသံစဥ္ နဲ ့.........
ဒုိ..........
ေရ............
မီ........
ဖာ.......
ဆုိ.......
လာ........
တီ.........
ဒုိ........................
ႏွလုံးခုန္သံက အက္သံပါေနသည္.............။။
ဒဏ္ရာတုိ ့အနားမွာ.........
ေ၀းသြားခဲ့ျပီ........
ေ၀းခဲ့ၾကျပီ...
ေ၀းသြားခဲ့ၾကျပီ........။။
ပန္းပြင့္ဖုိ ့ဆုေတာင္းရဦးမယ္.......။အာရုဏ္ဦးမွာပြင့္ေသာပန္းတုိ ့သည္ ညဥ့္အခ်ိန္မွာေတာ့ ကမ္းသုိ ့ဆုိက္ေရာက္လိမ့္မည္ဟု ကြ်န္ေတာ္ထင္သည္....။။
အခြံသက္သက္မီးအိမ္မွာ.....ထြန္းညွ္ိ ့မယ့္ ပန္းတစ္ပြင့္ "စကား၀ါ" မျဖစ္ေသးသမွ် အထီးက်န္ဆန္ေနရဦးမည္.......။ စကားလုံးေတြ.....ငါ့ႏႈတ္ခမ္းဖ်ားကုိ
တံခါးလာေခါက္ေနၾကသည္.......။ကြ်န္ေတာ့္မွာ သာ......"စကား၀ါ " တစ္ပြင့္အတြက္ ေနျမင့္ခဲ့ရသည္..............။။
(၃)
မုိးရက္တုိ ့အရြယ္ရင့္လာခဲ့ၾကျပီ....။မႈိင္းညဳိ ့တိမ္သားမ်ား ႏွင့္ ေကာင္းကင္သည္ ျပဳိမေယာင္ထင္ရ၏.......။ မုိးၾကဳိေလေသြးမ်ားတုိက္ခတ္လာသည္......ေလ၏ရနံ ့တုိ ့တြင္
သမုဒယ အေငြ ့သက္မ်ားပါလာသည္.....။ သူမလက္ကုိတြဲ မုိးေရထဲတြင္ေျပးေလွ်ာင္ခ်င္သည္....။မုိးေရထဲမွာ တစ္ကုိယ္တည္း မ်က္ရည္၀ဲခဲ့ဖူးသည္......။
အမွန္ေတာ့... မုိးရာသီကုိ မုန္းသည္.....။ မုိးရြာလွ်င္ သြားရ လာရ... အလုပ္လုပ္ ရတာ အဆင္မေျပ ၊ ရြံ ့ဗြက္မ်ား... အလြမ္းမ်ားေတာထလာသည္....။
ယင္ေကာင္မ်ား ေပါလာသည္........။ မီး ပ်က္သည္....။ ကြ်န္ေတာ္ အတြက္ေတာ့ တစ္ခုပဲေကာင္းသည္... မုိးရြာထဲတြင္ ေဘာလုံးကန္လုိ ့ေကာင္းသည္....။။
" မုိးျပဳိေတာ့ အမ်ား.........
မုိးၾကဳိးပစ္ခံရတာေတာ့.... ကြ်န္ေတာ္တစ္ေယာက္ထဲျဖစ္သည္...."
မုိးရာသီသည္ အလြမ္းပုံျပင္ ၊ အသဲကြဲဇာတ္လမ္းမ်ားကုိ မၾကာခဏေမြးထုတ္ေပးသည္......။ရုတ္တရက္ ကြ်န္ေတာ့္ေျခေထာက္ေအာက္ပုိင္းနားသုိ ့မုိးစက္ေလးမ်ားၾကေရာက္လာသည္...
ထုိ အျဖစ္ အပ်က္ေၾကာင့္ အတိတ္တုိ ့ စုိစြတ္သြားသည္..............။။
(၄)
တစ္ခါကျဖစ္၏..... အင္းစိန္လမ္းမထက္ မုိးရာသီညေနခင္း တစ္ခုတြင္ သူမေလွ်ာက္သြားေသာလမ္းကုိ သူမေျခရာအတုိင္း ကြ်န္ေတာ္ထပ္တူက်ေလွ်ာက္ခဲ့ဖူးသည္....။
သုိ ့ေသာ္....... ဘ၀ခ်င္းထပ္တူက် မေပါင္းစပ္ႏုိင္ခဲ့......။။ အခါမ်ားစြာပြင့္ဖူးျပီးေသာ ပန္းတုိ ့သည္...."စကား၀ါ" ပန္းေတြ ပဲ ျဖစ္မလားဟု ရူးမုိက္စြာေတြးေတာဖူးသည္...။
သူမကုိ စေတြ ့သည့္ေန ့က.....စာေမးပြဲေျဖရန္တစ္ရက္အလုိတြင္ ျဖစ္သည္......ထုိ စာေမးပြဲကုိ ကြ်န္ေတာ္က်ရႈံးခဲ့သည္....။
သူမအေပၚထားေသာေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားလည္း.........ထုိ ့အတူ။။
ေျမအုိးျမီးရွည္ဟု.......တစ္စုံတစ္ေရာက္က ေျပာလွ်င္ သူမကုိ သတိရသည္.......။
(၄၅) မိနီဘတ္စ္ ေပၚ မွ စပယ္ယာ က ဗာတာ...အုတ္က်င္း.... သမုိင္း ဟု ေအာ္တုိင္း သူမကုိ သတိ ရသည္......။
မုိးရြာလွ်င္ပုိ သတိ ရသည္........။
" ေျခရာျခင္းမထပ္တဲ့ ခရီးအတြက္
ထီးတစ္လက္ ျဖစ္မလာႏုိင္တဲ့မင္းကုိ္
အတူတူေလွ်ာက္ဖုိ ့ ေမွ်ာ္လင့္မိေနတုန္းပဲ..... " (Julydream -ေနျမင့္ျခင္း)
(၅)
မုိးစက္ေပါက္မ်ားေသေန..... ေသြးမတိတ္ေတာ့ဘူး....။။ အသံေဘာက္စ္ၾကီးေသေန... အတူတူစားခဲ့ဖူးေသာ ေျမအုိးျမီးရွည္ မ်ားကုိ မဖြဲ ့ႏြဲ ့ တတ္ေတာ့ဘူး...။။
မွတ္တုိင္ တစ္ခ်ဳိ ့ေသေန..... ေစာင့္ေနက်ေနရာေတြ မရွိေတာ့ဘူး...။ ၀ါက်တစ္ခ်ဳိ ့ကုိယ့္ကုိကုိယ္ သတ္ေသ ၾက... ငါ့ေၾကကြဲမႈကုိ ျပသဖုိ ့အတြက္တဲ့ေလ.......။။
ဒါေတြကုိ....ဒုိင္ယာရီစာအုပ္ၾကားမွာ ညွပ္ရ.....ဒါေတြ ကုိ ပဲ.. ဟုိစာမ်က္ႏွာေပၚ မွာ ေတြ ့ရ... ဒီစာမ်က္ႏွာေပၚမွာ ေတြ ့ရ.... ဒါေတြ နဲ ့ပဲ မုိးခ်ဳပ္သြားတယ္......
ဒါေတြ နဲ ့ ပဲ နံရံကုိမွီတယ္......ဒါေတြ နဲ ့ပဲ ေၾကကြဲတယ္..... ဒါေတြ နဲ ့ပဲ...... အိပ္ပ်က္တယ္.... ဒါေတြ နဲ ့ပဲ .....မ်က္ရည္က်တယ္......။။
ဒါေတြ ဟာ................. ဘာမ်ားေသာက္သုံးက်လုိ ့လဲ........။။
ကြ်န္ေတာ္ရုိင္းသြားလား....ေျပာလာခဲ့ရင္လဲ ....ရုိင္းတယ္ ဗ်ာ.. ဘာျဖစ္လဲ....ဒါေတြ ဟာ..ဘာမ်ားေသာက္သုံးက်လုိ ့လဲ.........။
ဒါေတြ ဟာ ...ဇလီဖားတုံး အိမ္မက္ေတြ....... ဒါေတြ ဟာ .. ထမင္းသုိးဟင္းသုိးေကာင္ရဲ ့ မ်က္ရည္ေတြ ........
ဒါေတြ ဟာ.....ဒိဌိတစ္ေကာင္ရဲ ့ အက္ကြဲသံစဥ္ေတြ.........ဒါေတြဟာ... မုိးမတိတ္တဲ ့ ညေတြ.....
ဒါေတြ ဟာ.......ဆြဲငင္ထားတဲ့ ဂ်ဴလုိင္ မုိးစက္ေတြ.........။။
ဒါေပမဲ့...... အခုထိ... " စကား၀ါ " .....ပန္းရနံ ့ ကုိ ေတာင္းတမိတုန္းပါပဲ..........။။
" စကားတစ္ခြန္းေၾကာင့္ ဘ၀ ပ်က္သူေတြ ထဲ မွာ.... ငါ စာရင္းေပးခဲ့ျပီ...... စကား၀ါ "
