ဆလိုင္း ရွယ္ေလးရဲ့ ဝါသနာကဗ်ာဥယာဥ္

ခ်စ္တယ္ ခ်စ္တယ္ ဆိုတဲ့စကား
မင္းၾကားဖန္မ်ားလာတဲ့အခါ
ကိုယ့္အၾကင္နာ ရင္ခုန္ျမတ္ႏိုးမႈေတြ
မင္းအတြက္ ရိုးသြားမွာ
ကိုယ့္အသက္ထက္ စိုးရိမ္မိလို ့ပါ။

အနမ္းပြင့္ေတြ ေျခြလိုက္တိုင္းမွာ
အနမ္းေတြ အထပ္ထပ္နဲ ့
မင္းရဲ့ မ်က္ႏွာႏုႏုေလးဟာ
အရည္ထူ ထံုက်င္မႈေတြေၾကာင့္
ခံစားခ်က္မဲ့သြားမွာ သိပ္ေၾကာက္မိလို ့ပါ။

မင္းအတြက္ သီခ်င္းေတြဆိုလိုက္တိုင္း
ကိုယ့္ႏွလံုးသားရဲ့ သံစဥ္လႈိင္းေတြ
အခ်ိန္တိုင္းၾကားရတဲ့ မင္းအတြက္
အၾကားအာရံုကို ထိခိုက္လို ့
မင္း မႏွစ္ျမိဳ ့ေတာ့မွာကို
မိုးျပိဳမွာထက္ ထိတ္လန္ ့မိလို ့ပါ။

မင္းအတြက္ ကဗ်ာေတြေရးမိတိုင္း
အခါတစ္ရာမက ထပ္ေနတဲ့စကားလံုးေတြေၾကာင့္
မင္းႏွလံုးသားထဲ မေရာက္ပဲ
မင္းမ်က္စိေနာက္မွာ မၾကည့္ရက္လို ့ပါ။

အဲဒါေၾကာင့္
ခ်စ္တယ္လို ့ မေျပာ
ခ်စ္နမ္းလည္း မေျခြ
ခ်စ္ေတးလည္း မဆို
အခ်စ္ကဗ်ာဆို မေရး
ကိုယ့္အေတြးထဲ ကေန
မင္းကိုခ်စ္ေနရံုေလးနဲ ့
ေက်နပ္ခဲ့သူဟာ ကိုယ္ပါ။

မခူးေျခြရက္ေလာက္ေအာင္
ခ်စ္ျမတ္ႏိုးခဲ့တဲ့ ကိုယ့္ကို
"ဒို ့ကိုတကယ္မခ်စ္ခဲ့ပါဘူး" ဆုိတဲ့
မင္းရဲ့ တဖက္သတ္စြပ္စြဲခ်က္နဲ ့
ေနာက္ဆံုး ႏႈတ္ဆက္စကားသံဟာ
ေဝဒနာေတြ ပရပြနဲ ့
ငါ့ကို အၾကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေသဆံုးေစခဲ့တယ္။

တကယ္ေတာ့
အစြန္းေရာက္အခ်စ္ေတြနဲ ့
မင္းအတြက္ ငါ ေသဆံုးခဲ့တယ္ဆိုတာ
မင္း သိခြင့္ရွိခဲ့မယ္ဆိုရင္ . . . . . . . . .။ ။

  ဆလိုင္း ရွယ္ေလး
  04092008

စိတ္ကူးထဲေပါက္လာတာကို ေလွ်ာက္ေရးထားတာပါ။ ဘာမွမျပင္မဆင္ပဲ ခ်ေရးထားတဲ့အတိုင္း အသစ္စက္စက္ တင္လိုက္တာပါ။ ကဗ်ာဖတ္ျပီး မ်က္စိေနာက္သြားခဲ့သူမ်ား သည္းခံပါ။

ဆလိုင္း

Labels: